Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў
Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.
Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.
Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.
Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.
| Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету. |
Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.
І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!
Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.
Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.
Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.
У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.
На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!
Овердохуя история про закладки, зип-лок и героин
Ох, рофл, вы не поверите, но я однажды купила героин! И не просто купила, а еще и подрабатывала скучным продавцом! Честно говоря, это было настоящее говно, но мы все делаем глупые вещи, когда тянет нанюхаться.
| Хардкорная жизнь наркомана |
Итак, все началось пару лет назад, когда я, такой молодой и глупый, решил попробовать наркотики. Мои друзья вечно сидели на морфине, и я подумал, почему бы и нет? В итоге, я нашел себе дилера, который предложил мне немного героина. Ну, я не смог отказаться, я же был молод, глуп и любопытен.
Дилер сказал, что у него есть закладки - это просто смешно звучит, правда? Я согласился, ведь мне хотелось получить незабываемые ощущения, и, конечно же, я заплатил ему.
“Братик, у меня тут закладки, крутые штучки, что надо. Содержимое полностью закрыто в зип-локе, чтобы ничего не потерялось. Попробуй, не пожалеешь!” - сказал дилер, ухмыляясь.
Так я и оказалась с пакетиками героина в руках. Я был волнован и одновременно испытывал страх. Как-то даже неловко держать волшебство в виде горстки белого порошка. Но я все равно решил попробовать, ведь когда тянет, тянет.
Понимаете, наркотики - это вонючая смесь говна, которое ты куришь или шприцуешь, чтобы почувствовать себя овердохуя. И не пытайтесь это оправдать или приукрасить, это просто дурной наркоманский выбор.
Так вот, я решил не просто на них насочится и стать бомжом, который тянет героин, а решил подрабатывать, чтобы покупать еще больше этой дряни. Я стал продавцом, скучным продавцом, разумеется. Ведь когда тянет, то не до работы, а до того, чтобы снова нанюхаться.
Моя жизнь превратилась в дурдом с зелеными и синими деньгами. Каждый день я тусовался с наркоманами, они были моей новой семьей. Мы тянули, курили и шприцевались вместе, деля героин друг с другом.
“Бро, ты знаешь, я думал, что героин заставит меня счастливым и свободным. Но на самом деле, я просто погрузился в собственную яму, из которой теперь не знаю, как выбраться” - говорил я одному из своих наркоманских друзей.
Счастливее я от героина не стал. Вместо этого, я провел годы, тянуя эту проклятую гадость, и упустив все, что было хорошего в моей жизни. Я потерял счет времени, деньгам, а иногда и друзьям. И я стал печальной тенью того, кем я был раньше. Моя жизнь превратилась в бесконечную череду попыток преодолеть зависимость. И я надеюсь, что однажды я смогу вернуть себе достоинство и стать снова человеком.
